Mei elkoar!

Verpleegkundige Sylvia blikt terug op een heftige periode

Eind oktober brak het coronavirus uit op afdeling de Stêden van woonzorgcentrum Ielânen in Sneek. Veel bewoners en medewerkers raakten besmet. Pas anderhalve maand later was de afdeling weer coronavrij. Verpleegkundige Sylvia Vos blikt terug op een heftige periode.

De Stêden, een afdeling met bewoners met vergevorderde dementie, bleef lang gespaard van corona, maar tijdens de tweede golf greep het coronavirus ook daar om zich heen. “Het was heel heftig wat er op ons afkwam. Niets ging meer zoals we gewend waren. Normaal de afdeling betreden kon niet meer. Er kwam een aparte ingang, we moesten de hele tijd beschermende middelen dragen en het afval ging in aparte zakken. Je moest continu bewust zijn van wat je deed. Simpele dingen als naar het toilet gaan werden opeens heel lastig. Het was hard werken en dat slurpt energie. Collega’s vielen met bosjes uit.” Ook voor de bewoners was het een heftige tijd. “Er mocht geen bezoek meer komen en door alle beschermende middelen waren wij bijna onherkenbaar geworden.” Een paar bewoners zijn aan het virus overleden. “Normaal waakt de familie, nu stierven mensen zonder familie…”

Half december kwam het moment dat de afdeling weer open mocht. “Heel fijn, maar ook wel spannend. In het begin voel je je heel bloot zonder alle beschermende middelen. Het gaf toch ook een gevoel van veiligheid. We dragen nu alleen nog een mondkapje en houden afstand waar het kan. Maar dat is wel lastig. Zorg geven op anderhalve meter kan niet. Bovendien hebben onze bewoners soms ook gewoon de behoefte aan een aanraking. Wel blijven we continu alert. Bij klachten trekken we gelijk aan de bel.”

Hoe heftig de hele periode ook was, het bracht ook saamhorigheid. “We hebben veel steun gehad van andere collega’s. De keuken, die ons verwende met lekkere hapjes, de psychologen, die ons bijstonden, de planners, die steeds weer het onmogelijke voor elkaar kregen om alle roosters kloppend te krijgen, de technische dienst, die een aparte ingang bouwde en noodverlichting aanbracht. Echt super!”

Sylvia is de dans ontsprongen. Angst om het virus op te lopen heeft ze niet gehad. “Wel naar mijn familie toe. Ik wilde het risico niet lopen het over te brengen. Toen we corona op de afdeling hadden, heb ik bewust contacten en andere plekken dan de supermarkt vermeden. Ik kan heel boos worden als ik zie dat mensen zich niet aan de maatregelen houden. Corona is geen griepje. Vitale collega’s, die corona hebben gehad, staan nu zwaar ademend naast me; dat vind ik heel erg. Als je het hebt meegemaakt, dan sta je er toch heel anders in.”

Sinds half januari is het voor zorgmedewerkers in verpleeg- en verzorgingshuizen mogelijk zich te laten inenten. Sylvia gaat het vaccin zeker halen. “Liever vandaag dan morgen. Voor mezelf, maar ook voor mijn collega’s en onze bewoners. Op het werk hebben we het er met elkaar over. Een enkeling twijfelt nog, maar de meesten laten zich vaccineren. Hopelijk wordt alles dan weer normaal. Als we ons allemaal aan de maatregelen houden, dan zijn we er zo snel mogelijk weer vanaf. Ik hoop dit nooit weer mee te hoeven maken.”